We breiden ons steeds verder uit. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het moet. Met vrijwilligers in İzmir, İstanbul, Batman, Balıkesir, Zonguldak, Erzincan, Antalya en Samsun vormen we samen één sterk netwerk. Verspreid over heel Turkije, maar verbonden door dezelfde missie: zoveel mogelijk dieren redden van de straten. En die straten zijn voor zwerfdieren geen veilige plek meer.

Sinds de invoering van de nieuwe Turkse wet rondom zwerfdieren is de situatie dramatisch verslechterd. Gemeenten zijn verplicht om zwerfhonden van straat te halen. Op papier klinkt het misschien humaan: vangen, castreren en onderbrengen in asielen. In de praktijk is het tegendeel waar.

De wet bespreekt expliciet de mogelijkheid om dieren in te slapen wanneer zij niet worden opgehaald of herplaatst. Dat leidde tot massale protesten van burgers, dierenartsen en dierenrechtenorganisaties. Niet zonder reden.

Want wat er nu gebeurt, is geen dierenwelzijn.
Het is massale vernietiging.

Asielen in Turkije zijn structureel overvol. Er is:

• geen ruimte
• geen voldoende voeding
• geen schoon drinkwater
• geen (of nauwelijks) dierenartsen
• geen medicatie
• geen toezicht

Honden worden in kleine hokken gepropt, soms met tientallen tegelijk. Zieke en gezonde dieren door elkaar. Puppy’s zonder moeder. Gewonde dieren zonder pijnstilling. In sommige gevallen sterven dieren dagenlang van honger of dorst. In andere gevallen worden ze actief gedood, stil, buiten beeld, zonder registratie.

Dit is geen incident.
Dit is structureel.

Of het nu gaat om İstanbul, waar dagelijks honden worden opgepakt, of om regio’s als Batman en Erzincan, waar nauwelijks faciliteiten zijn: overal zien we hetzelfde patroon. Gemeenten voeren beleid uit zonder middelen. De rekening wordt betaald door dieren die geen stem hebben.

Vrijwilligers proberen gaten te dichten waar de overheid faalt. Met eigen geld. Eigen tijd. En vaak met eigen trauma’s.

Juist nu is samenwerking levensreddend. Door ons netwerk kunnen we:

• dieren sneller lokaliseren en weg halen vóór ze worden opgepakt
• spoedgevallen medisch laten behandelen
• sterilisaties organiseren om toekomstige ellende te voorkomen
• dieren tijdelijk onderbrengen bij particulieren
• informatie delen wanneer er razzia’s plaatsvinden

In korte tijd zijn we uitgegroeid tot een hecht team. Niet omdat we dat leuk vonden, maar omdat de nood ons daartoe dwong.

Elke hond die van straat wordt gehaald zonder plan, is een doodvonnis. Elke overvol asiel is een stille slachtplaats. Elke dag wachten betekent: minder dieren die morgen nog leven.

Wij blijven zichtbaar. We blijven helpen. We blijven redden. Niet omdat we naïef zijn, maar omdat wegkijken geen optie is.

Samen maken we elke dag het verschil. Vandaag meer dan ooit.