In hun oogjes kijken en ‘nee’ zeggen? Dat brachten we niet over ons hart…

Het begon met een paniekerig bericht op Instagram. Een moederhond was plotseling spoorloos verdwenen. Ergens op de wereld zaten zes piepkleine, kwetsbare puppy’s. Alleen, bang en hongerig. Gelukkig opende een engel met een groot dierenhart haar tuin. We vochten voor hun toekomst, deelden hun koppies overal op internet, en met succes: vier van de zes kleintjes vonden een gouden mandje.

Maar toen hield het geluk op.

Voor de laatste twee broertjes, Mahsun en Can, was er nog geen plekje. En de tijd tikte genadeloos door. De tuin waarin ze veilig dachten te zijn, werd verkocht. Ze moesten weg. Nu.

Wat doe je dan, als de wereld de andere kant op kijkt? Zulke pure, onschuldige schatten kun je toch niet terug de straat op trappen? De straat, waar de dood op elke hoek loert en de honger aan je knaagt. Nee. Dat weigerden we. Met een bonzend hart en tranen in de ogen besloten we: dan maar naar de betaalde opvang. Alles beter dan hen aan hun lot overlaten.

Een zware last en een nieuwe noodkreet

De angst zat nog in onze benen toen de telefoon alweer ging. Een melding uit Alanya. Twee puppy’s, moederziel alleen, zwervend tussen het voorbijrazende verkeer.

Op dat moment stort de realiteit even op je in. Onze opvangvrienden doen geweldig werk, maar het is niet gratis. Elke hond kost ons maandelijks € 50,- aan een veilige slaapplek en een gevulde voerbak. En dan hebben we het nog niet eens over de dierenartskosten voor vaccins, medicijnen en checks. We hebben geen vaste donateurs. Elke maand is het weer de vraag: redden we het financieel wel?

Het besef is er, rauw en pijnlijk: je kunt niet alle honden van de wereld redden. Dat is een utopie. Maar hoe zeg je ‘nee’ als je in die bange, trouwe hondenoogjes kijkt? Als je die koppies ziet, die smeken om een greintje liefde en veiligheid, dan smelt elke twijfel als sneeuw voor de zon. We móéten wel. We komen er wel, omdat we er voor hen hébben te zijn.

Welkom in de veiligheid, Asi en Hera

De twee bange zieltjes uit Alanya hebben we Asi en Hera genoemd. Zij worden zo snel mogelijk overgebracht naar de veilige opvang. Daar kunnen ze eindelijk hun oogjes sluiten zonder angst. Daar worden ze omringd door liefde, samen met Mahsun en Can.

Vier puppy’s gered van een vreselijk lot. Maar hun veiligheid hangt aan een zijden draadje. We kunnen deze financiële last niet alleen dragen. Kijk alsjeblieft naar hun koppies… Helpt u ons om Mahsun, Can, Asi en Hera te blijven beschermen?